جهانبینی ما و نقش آن در زندگی ما

در زندگی ما همیشه زمان هایی وجود دارد برای رویارویی و مواجهه با اتفاقات. برخی از این اتفاقات مثبت هستند و برخی منفی. مساله ای که باید به آن اشاره داشت این است که منطق این اتفاقات را در زندگی مان بفهمیم. آنها میتوانند با اشاره هایی که میکنند ما را آگاه سازند و در وجودمان ریشه دوانند. اصل رمزگشایی و اصل کشف و شهود همیشه برای انسان آگاهی جو مانند بال هایی هستند که به درک ما از زندگی کمک میکنند.
مساله اساسی در رویارویی و در قامت یک انسان؛ شیوه نگریستن ما به جهان است.
دیدن با شنیدن و بوییدن و چشیدن متفاوت است. آنها عضوی منفعل هستند در صورتی که چشم، عضوی فعال است. نگاه ما همان قدر که می دهد، می گیرد.
دیدن؛ حسی اخلاقی است. یعنی چگونه نگاه کردن ما به جهان، بر چگونه زیستن مان در جهان اثر می گذارد.
دیدن ماست که نحوه رویارویی ما با جهان را مشخص میکند.دیدن و آگاهی مانند یکدیگرند. جهت شان از درون به بیرون است
نگاه ما و رویارویی ما میتواند بسته به قصدمان از نگاه کردن، حالت های متفاوتی به خود بگیرد.
رویارویی یعنی نگاه ما به جهان، گویای آن است که شما که هستید و در حال تبدیل شدن به چه کسی هستید. به همین دلیل فرصت هایی که در جهان برای رویارویی پیدا میکنیم مانند مواجهه ما با بهار، با بودن عزیزانمان، با بیماری ورنج، با کرونا بسیار اهمیت پیدا میکند. واقعی نگاه میکنیم یا فاجعه مدار، تلخ یا شیرین، با ساده لوحی یا جدیت؛ هر کدامش اثری بر شیوه تفکر ما دارد.
انسان اهل معنا، عادت دارد به این جهان را به عنوان هدیه ای بینگارد، و زیستن را موهبتی، اعجازی و فرصتی درک کند که باید از آن یاد گرفت و رشد کرد. نحوه ی نگاه ما به جهان، احتمالات و اتفاقات پیش رویمان را تحت تاثیر قرار میدهد.این همان جهان بینی است که تعیین کننده تصورات و انتخاب های ما در رویارویی با جهان و اتفاقات آن است. جهان بینی ما، تئوری و نظریه ی ما درباره زندگی و چگونه زیستن است. چگونه دیدن، و دیگرگون دیدن امور میتواند جهان ما را دگرگون نماید.
حالا که به اهمیت دیدن در زندگی و در مواجهه با جهان پی بردیم؛ شما بگویید نگاه شما و شیوه نگریستن شما به جهان و انسان ها، و اتفاقات این جهان چگونه است؟

هوشنگ رحمتی...